Kayınvalidem yatağının başında tek başıma durdum
Kayınvalidemin başucunda durmak, hayatın geçici doğasını bir kez daha hissettiriyordu. Her şeyin bir gün sona ereceği gerçeği, insanı derinden düşündürüyor; anların kıymetini bilmek gerektiğini hatırlatıyordu. Gözlerimde beliren yaşlarla birlikte, onun hayatına dair anılar birer birer gözümün önünde canlandı. İyi ve kötü tüm anılar, işte bu anda birleşiyordu. Belki de yaşamın en zor yanı, sevdiklerimizin zamanla bizden uzaklaşmasıydı. Ama bu anı, kayınvalidemin yüzündeki o huzurlu ifadeyi, hayatın ne kadar değerli olduğunu unutmayarak saklayacaktım. Bir gün, onun yerini alacak başka anılar biriktirmek zorundaydım; ama bu, kayınvalidemle geçirdiğim her anın kıymetini bilmemi gerektiriyordu. O an, hayatın değerini ve sevdiklerimizin varlığını daha iyi anlamamı sağladı. İşte bu nedenledir ki, kayınvalidemin yatağının başında durduğum o an, hayatımın en anlam dolu anlarından birine dönüşmüştü.